Tarian Asyik

Menurut cerita yang diwarisi, tarian ini muncul daripada kisah burung kesayangan seorang raja Patani pada abad ke-17 yang terbang dan tidak kembali; bagi menahan duka, raja memerintahkan satu tarian yang meniru gerak burungnya. Hikayat Patani mencatatkan Raja Kuning, raja perempuan Patani pada 1644, menyimpan 12 penari istana yang menyanyi dan menari dan digelar Asyik. Tarian ini dipersembahkan di istana raja-raja Kelantan dan Patani, terutama pada malam berinai dan berinai besar dalam majlis perkahwinan diraja. Kini ia dipersembahkan kepada penonton umum dalam festival serta sambutan negeri dan kebangsaan, dengan sedikit penyesuaian seperti penari bangun sedikit daripada posisi duduk dan busana badan penuh mengikut syariat.

Tarian ini ditarikan oleh penari wanita sahaja, dengan 'asyik' bermaksud kekasih, sejajar dengan gerak lemah lembut dan penuh tertib. Bahagian utamanya ialah duduk bersimpuh sambil membuat gerakan membayangkan haiwan dan alam sekeliling, dan sesetengah geraknya menyerupai tarian dalam Mak Yong. Alat muzik utamanya ialah rebab, gambang dan gedombak, dan persembahan biasanya dibuka dengan sepuluh penari masuk ke balai lalu duduk bersimpuh sebelum Puteri Asyik tampil.